Jacek Federowicz

    

Jacek Jan Fedorowicz - polski satyryk i aktor. Z wykształcenia malarz.

Odznaczenia
Postanowieniem Prezydenta RP z dnia 4 grudnia 2007, za wybitne zasługi w działalności na rzecz przemian demokratycznych
w Polsce, za zaangażowanie w walkę o wolność słowa i wolne media, za osiągnięcia w podejmowanej z pożytkiem dla kraju pracy zawodowej i społecznej, został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski[1]. Uroczystość dekoracji odbyła się
10 grudnia 2007 w Studiu Koncertowym Polskiego Radia im. Witolda Lutosławskiego[2]. 20 maja 2009 z rąk ministra kultury
i dziedzictwa narodowego Bogdana Zdrojewskiego odebrał Złoty Medal "Zasłużony Kulturze Gloria Artis".

Nagrody
1968 - Złoty Ekran (wspólnie z Jerzym Gruzą)
1968 - Nagroda Komitetu ds. Radia i Telewizji (wspólnie z Jerzym Gruzą)
1975 - Złoty Mikrofon za radiowe programy rozrywkowe
1976 - Nagroda Komitetu ds. Radia i Telewizji dla zespołu przygotowującego program 60 minut na godzinę
1987 - Nagroda "Solidarności" za programy satyryczne rozprowadzane w drugim obiegu na kasetach video
1994 - Nagroda Kisiela w kategorii publicystyki
1996 - Wiktor '95
2000 - Grand Prix I Festiwalu Dobrego Humoru w Gdańsku i nagroda za najlepszy program satyryczny (Dziennik Telewizyjny)
2001 - Wiktor 2000 w kategorii: osobowość telewizyjna roku
2002 - Gwiazda Telewizji Polskiej statuetka wręczona z okazji 50-lecia TVP "za oryginalne rozrywkowe programy telewizyjne"
2002, 2003, 2004 - trzy kolejne nagrody na III,IV i V Festiwalu Dobrego Humoru w Gdańsku za programy telewizyjne ("DTV"
              i jego wydania specjalne z publicznością)
2005 - Superwiktor
2005 - "Gwiazda Uśmiechu" - nagroda telewidzów na VI Festiwalu Dobrego Humoru w Gdańsku
2006 - Nagroda za całokształt pracy artystycznej przyznana na VII Festiwalu Dobrego Humoru w Gdańsku

Wybrana filmografia
Do widzenia, do jutra (1960)
Małżeństwo z rozsądku (1966)
Lekarstwo na miłość (1966)
Kochajmy Syrenki (1967), scenariusz i jedna z głównych ról
Polowanie na muchy (1969)
Motodrama (1971) rola główna
Milion za Laurę (1971)
Poszukiwany, poszukiwana (1972), scenariusz (ze Stanisławem Bareją) i dialogi
Nie ma róży bez ognia (1974), scenariusz (ze Stanisławem Bareją) i rola główna
Orkiestra niewidzialnych instrumentów (2010), rola Drukarza

Książki
Porady estradowca dla kolegów dramatycznych (1974)
W zasadzie tak
W zasadzie ciąg dalszy (1978)
60 minut na godzinę (współautor)
Felietony i dialogi (wydane poza cenzurą w kraju i przez wydawnictwo "Kontakt" w Paryżu)
Dziełka wybrane (wydane poza cenzurą w Chicago 1988)
Wielka encyklopedia kapitalizmu. Wydanie dla początkujących i polityków. Warszawa: Centrum im. Adama Smitha, 1997. ISBN 83-86885-55-6.
PasTVisko. Kraków: Wydawnictwo Literackie, 2007. ISBN 978-83-08-04064-5. (na 70. urodziny)
Ja jako wykopalisko. Warszawa: Świat Książki, 2011. ISBN 978-83-247-2356-0.